SvZff

Wel leuk en niet boeiend

Gisteren en vandaag waren waarschijnlijk 1 van de leukste respectievelijk 1 van de saaiste dagen van onze vakantie. Ik zal bij de leukste beginnen:

Onze eerste bestemming was het JaguarPaw resort waar we gingen ziplinen en cavetuben. Voor de duidelijkheid, ziplinen is een soort van abseilen, maar dan horizontaal door de toppen van de bomen van het oerwoud. Cavetuben is op een grote band door een grot dobberen.

  Het cavetuben was leuk, vooral de stroomersnellingkjes in de grotten. Beetje sturen met je handen en jezelf van de rotsen aftrappen met je voeten. Maar het ziplinen was nog wel spectaculairder. Het was allemaal erg goed gezekerd (jammer, want minder spannend haha). In Costa Rica schijnen nog veel grotere 'circuits' te zijn waar je daadwerkelijk 7 kleuren schijt als je erdoor gaat, dus onze volgende vakantie is bekend! lol

Daarna hebben we ons ook nog een tijdje vermaakt met het huisdier van het Resort. Lianne was meteen verliefd. Ik kon haar nog maar net tegenhouden het beestje mee naar huis te smokkelen :)

Daarna nog even door een mooi stuk van de Maya mountains richting Dangriga gereden, over de Hummingbird Highway. Je moet er maar opkomen. En 's avonds gegeten bij 1 van de weinige Italiaanse restaurants hier. Erg lekker eten en een leuke vent die ons bediende. Hij kende Nederland wel, hij had 20 jaar geleden nog eens met zijn Vespa over de afsluitdijk gecrossed. Hij kwam zelf uit Venetie en dat is nog zo'n plek waar we nog een keer heen willen. Professioneel reizer, het klinkt voor geen meter maar het is wel lachen!

Vandaag hadden we naar Caracol gewild, 1 van de grootse Maya sites van Belize. Kwam helaas iets tussen:

Dus in plaats daarvan maar terug naar San Ignacio op zoek naar een andere band, want zonder reservewiel de rotspaden op is natuurlijk vragen om problemen. Ik was er dus al wel redelijk uit dat deze band aan gort was. Dat gaat vrij snel hier. Het omwisselen kon ik lekker op een stukje asfalt doen, vlak daarvoor was mijn -toen waarschijnlijk al lekke- band nog even vermalen op een paar leuke rotspaadjes.

We kwamen uiteindelijk terecht bij Chuc's. Nou zag Chuc er normaal al niet al te vriendelijk uit. Deed me nog het meest denken aan Gary 'BigPimpDaddy' Goodridge. Voor wie die niet kent, even een kleine introductie. In onderstaand filmpje wordt hij trouwens toevalligerwijs in 1 trap gevloerd door onze landgenoot Gilbert Yvel:

Anyway, Chuc werd niet volijker toen hij merkte dat wij ook nog wat van hem wilden terwijl hij net de tent wilde sluiten. Maar dat had dan weer als voordeel dat hij verdomd snel klaar was haha. Voor 70 Belize$ was ik weer het mannetje, niet gek voor een gebruikte band, een kriksleutel, het omleggen en de fooi. Jammer dat de kapotte band en ook niet geheel onbeschadige velg me wel mijn borg zullen kosten, maargoed die was ik waarschijnlijk toch al kwijt vanwege de lakbeschadigingen...

De rest van de middag een beetje rondgereden in 1 van de saaiste stukken van Belize, het stuk boven San Ignacio. En ook nog de dufste Maya tempels van Belize bezocht, namelijk de nog volstrekt niet uitgegraven site El Pilar. Nou heb ik best een rijke verbeelding maar om nou in elke hoop grond een Maya tempel te zien gaat zelfs mij te ver :)

Dit plaatje wilde ik jullie niet onthouden, het deed mij het meest aan een hond denken maar als iemand denkt te weten dat het iets anders is, dan hoor ik het graag. Het lag hier in ieder geval midden op de weg en het zag er niet naar uit dat iemand van plan was het snel op te ruimen.

Rare jongens die Belizianen...

Kajakken, Watervallen en Paardrijden

Ja, ik realiseer me dat het voor veel mensen te veel is om allemaal te lezen die slappe verhalen. Maar dan lees je ze toch lekker niet ! En voor wie het wel leuk vindt, komtie nog een keer:

Het kano-en/ kajakken, of hoe je het ook noemt was leuk. Niet heel spectaculair maar goed door grotten varen doe ik ook niet elke dag dus toch ook wel weer bijzonder. Afgelopen dagen zijn we op heel veel afgelegen plekjes geweest in de bergen, deze hebben we ons nog heen laten brengen door een gids daarna dachten we hetzelf ook wel met de auto aan te kunnen. Ook nog even lekker gezwommen voor de ingang van de grot en zowaar niet eens opgegeten door krokodillen, meevaller !

Afgelopen dagen weer flink aan het crossen geweest, dit keer in wat ze hier de Maya Mountains noemen. Of ook wel Mountain Pine Ridge Forrest Reserve. Leuke weggetjes hebben ze hier wel, als je een 4x4 hebt tenminste :)

Tussendoor kom je dan allemaal mooie plekjes tegen waaronder de Big Rock Falls (1e foto) en de 1000foot falls (2e foto). De eerste foto is een zoekplaatje, zoek Lianne :) In deze waterval hebben we aansluitend nog een duik genomen, de 2e leende zich daar iets minder voor...

Dit was ook wel een mooie speling van moeder natuur, de grot van de Rio Frio. Zaten ook een paar beestjes in de bomen eromheen lekker geluidje!

En vandaag zijn we vooral druk geweest met het onder de knie krijgen van een paar edele viervoeters. Ik heb ze nog verteld dat als ze niet goed hun best zouden doen ze aan het eind van de dag op mijn bord zouden belanden maar daar waren ze niet heel erg van onder de indruk. Ik weet nu in ieder geval hoe je in theorie paard moet rijden, in de praktijk kwam mijn paardrij-houding het meest overeen met het postuur van een 100 kilo zoutzak. Maar ok gelachen hebben we wel, het ging er weer lekker melig aan toe:

Net lekker gegeten bij de locale Sri Lankees. 15 Beliziaanse dollars (5 euro) is niet al te veel voor een lekkere Beef Curry met gele rijst dus dat kunnen we wel vaker doen. Wel jammer dat we er net achter kwamen dat ik vergeten ben onze vliegtickets een week te verschuiven. Duur grapje van een slordige 300 Beef Curry's :( maarja moet ik mijn hoofd er maar bijhouden grrr

Morgen gaan we als het goed is ziplinen, wat zoveel wil zeggen als door de toppen van de bomen door rausen aan strak gespannen staalkabels. Als ik dan niet 1 word met de natuur weet ik het ook niet meer :)

Guatemala

En dus niet Guatamala zoals ik in mijn vorige post schreef. 3 a's is ook meer dan genoeg inderdaad.

Gisteren zijn we de uitdaging dus maar eens aangegaan om te gaan kijken in Guatemala, de linkerbuur van Belize. Ons doel: zo'n beetje de grootste Maya-stad uit de geschiedenis, Tikal. Gelegen ca. 100km over de grens en midden in het oerwoud en voornamelijk daarom dus is er redelijk veel van overeind blijven staan.

Voor wie de achtergrond van Guatemala niet kent; het land is de afgelopen 50 jaar verwikkeld geweest in vele volksopstanden, dictaturen en burgeroorlogen. Het land kent nog steeds veel armoede en is nou niet bepaald 1 van de veiligste landen ter wereld maar we besloten het er maar op te wagen. Echter om op onze plek van bestemming te komen moesten we dus wel eerst de grens over en dat was nog niet al te makkelijk. We moesten natuurlijk eerst wat Beliziaanse dollars omruilen voor quetzales, de plaatselijke munteenheid, om allerlei vage benodigdheden aan te schaffen die ons opgedrongen werden.

Zo werd o.a. onze auto besproeid met een anti-insectenmiddel of iets dergelijks, goed voor 150 quetzales geloof ik, een slordige 15 euro. En we moesten stempels van de douane hebben natuurlijk, departure-tax erop natuurlijk en ook voor de auto moest betaald worden, want toeristen horen nou eenmaal geplukt te worden. Zeker als ze in Hawaii bloesjes rondlopen en in een dikke V6 rijden :) Maar ok klonk allemaal redelijk. Toen we eenmaal echter op Guatemalees grondgebied waren ging er echter nog een keer een slagboom voor onze neus dicht en kregen we weer een paar vage briefjes in onze handen gedrukt. Begeleid met een waterval aan (voor mij) onverstaanbare Spaanse klanken. Ik heb er wat (voor jullie) prima verstaanbare Nederlandse klanken tegenover gezet en nogmaals wat van die vodjes het raam uitgemikt. De slagboom ging open dus blijkbaar waren we nu klaar om even rap naar dat park te blazen. Althans dat dachten we toen nog...

Toen wisten we echter nog niet dat de weg op onze route het meest weg had van een grindpad. Ook stonden er nergens wegwijzers en hadden we geen kaart dus we hebben op de gok (en de stand van de zon) maar gekozen welke van de 2 grindpaden we op zouden rijden. De eerste 30 kilometer konden we dus ook alleen maar hopen dat we goed zaten EN dat de weg beter zou worden...

Zoals gehoopt zagen we voor het leuk iets teveel kilometers verderop gelukkig weer asfalt verschijnen. Later bleken die grindkorrels en voorbijrazende vrachtwagens de lak op mijn motorkap geen goed gedaan te hebben maar ok we waren weer een stukje dichterbij. De weg zat nog wel vol met kuilen dus ik moest nog steeds regelmatig vol in de ankers maar dat was wel nuttig om die kale naast me wakker te houden :)

Uiteindelijk bleek het dan allemaal niet voor niets geweest te zijn... Tikal !

Schitterende jungle met veel wilde beesten erin, de meeste ervan hebben we alleen maar gehoord. Tikal-park wordt inmiddels goed beschermd en staat ook op de werelderfgoedlijst van de UNECO, for what it's worth. De hoge tempels waren toch wel weer het meest indrukwekkend:

Ja stenen stapelen konden ze wel die Maya's, ik doe het ze niet na!

Vandaag maar eens over de markt van San Ignacio lopen struinen. Meteen maar een tripje geboekt voor morgen. Onder leiding van een grote Rastafari gaan we morgen grotten en watervallen bekijken ik ben er klaar voor. En meteen maar even proviand ingeslagen voor de rest van de dag bij dit kraampje:

Ik dacht echt dat ik de vriendelijke mevrouw niet goed verstaan had toen ze anwoord gaf op mijn vraag wat de bananen kosten. Ze vertelde het me nog een keer: 25 cent voor de 2 bananen samen WTF. 4 eurocent per banaan zo wordt je natuurlijk nooit rijk! Ik heb haar maar een Beliziaanse dollar gegeven, goed voor 300% fooi lol

Daarna maar weer in de auto gestapt en op naar de Zoo ! De weg ernaar toe was misschien nog wel de grootste dierentuin met aan de lopende band limousines als hieronder maar ik raak er aardig aan gewend en weet er al aardig omheen te slingeren :)

De dierentuin zelf was leuk, panters, krokodillen en ander gevaarlijk gespuis. Maar ook veel schattige beestjes als deze:

Net al weer kas gespekt van het restaurant hier in het hotel, prima keuken voor niet veel geld. Zometeen nog even een potje poolen met die kale in de karaoke-bar en dan morgen de grotten in !

San Ignacio

Een heel verhaal dit keer maargoed als ik niks te vertellen had zou ik ook geen blog hoeven bijhouden dus ok. Ambergris Caye zijn we nog niet vergeten, ik word er nog dagelijks aan herrinerd door het afbladerende vel op mijn rug, hoofd en armen...    

San Ignacio, een waar paradijsje... of toch niet? We reden het binnenland in met een stralende zon op ons dak maar dat sloeg al snel om in onweer. Ach het leverde in ieder geval een mooie foto op:

Zo'n zelfde 'betrekking' ervaarden we toen we 's avonds nog wat gingen drinken in het stadje. Het was allemaal erg gezellig maar daarover zometeen meer. Maar toen het tegen sluitingstijd liep werd de sfeer toch wel wat grimmiger en hebben we voor de zekerheid maar een taxi teruggepakt. Dit bleek de volgende dag geen overbodige luxe geweest te zijn geweest toen we de plaatselijke kranten er maar eens op na gingen slaan...

Het blijkt dat het toenemende geweld in Belize dus niet alleen zit in Belize-city wat we eigenlijk dachten, maar ook in precies de regio waar we nu in zitten (west) en dan met name San Ignacio zelf...

Even een korte opsomming:

- Afgelopen 4 maanden zijn er in dit stadje van maar 15.000 inwoners 8 mensen vermoord. Dit waren o.a. een brute roofmoord op een Amerikaans echtpaar dat hier al 20 jaar woonde, een uit de hand gelopen roofoverval op een man in een pick-up en zijn 2 zoontjes, een gevalletje zinloos geweld na sluitingstijd van de kroegen en nog wat van dat soort ellende. Kijk voor de grap even naar de voorpagina van de plaatselijke krant van 6 juli op http://belizenorth.com/Star157.pdf Vooral het '3 murders in 4 days' is niet heel erg bemoedigend

- Vorige maand is er een Amerikaans meisje dat uit de kroeg kwam waar wij zaten door een taxi chauffeur ontvoerd, verkracht en verminkt

- Het hotel waar we nu inzitten is 2 weken geleden lijdend voorwerp geweest van een roofoverval

- De bandieten uit Guatamala die hier 2 jaar geleden de grens-streek onveilig hebben gemaakt door middel van hinderlagen/ roofovervallen op automobilisten lijken terug

- The Amerikaanse Ambassade hier in Belize heeft 12 dagen geleden een travel-warning afgegeven voor Belize en dan vooral voor het westen, waar wij nu zitten. Iedereen wordt aangeraden zoveel mogelijk in groepen te reizen, niet te opzichting te zijn met geld e.d. [duh] en vooral maar even niet in het donker te rijden

- Omdat de regering hier toch ook wel inziet dat tourisme heel belangrijk voor Belize is hebben ze het leger ingeschakeld om de grensstreek met Guatamala en de belangrijkste toeristische trekpleisters hier te bewaken. We hebben deze soldaten inclusief machinegeweren inderdaad vandaag al teruggezien bij 1 van de Maya tempels die we bezocht hebben

Mmm niet helemaal de berichten die wij graag hadden willen horen. Nou ben ik natuurlijk een hele stoere vent maar ik moet eerlijk toegeven dat ik van al deze berichten toch ook niet echt vrolijk werd. We zijn hier in eerste instantie om leuke dingen te doen en dat wordt op deze manier toch wel wat minder ontspannen.

We hebben gisteren dus maar even rustig aan gedaan en het e.e.a. rustig op ons in laten werken en een beetje rondgevraagd bij mensen hier uit de buurt. Onze eigen inschatting van het geheel is dat we de meeste ellende wel moeten kunnen ontlopen als we een beetje behoedzaam te werk gaan. We zullen dus maar niet meer teveel gaan stappen en rijden in het donker is eigenlijk sowieso uit den boze. Dat laatste was ons ook al eerder aangeraden in verband met de vele dronken rijders, de slechte staat van de wegen/ verlichting/ mechanishce staat van de auto's en de op zijn zachtst gezegd vreemde verkeersgewoonten van de gemiddelde Beliziaan. Maar dat gezegd hebbende denken we nog steeds dat we hier een leuke tijd kunnen hebben en veel mooie dingen kunnen zien, dus genoeg nu voor wat betreft de ellende.

De eerste avond waren we dus lekker wezen stappen. Als sfeerimpressie kan ik jullie het makkelijkst het mailtje van Lianne aan haar zus laten lezen:

"Wij zitten dus inmiddels in San Ignacio. Hebben al heel wat meegemaakt! Stef zal er waarschijnlijk ook nog over bloggen, maar zal nu alvast e.e.a. vertellen! We zitten dus midden in de jungle, die zit recht achter ons hotel. Voor ons hotel loopt een weggetje naar het dorp, vijf minuutjes lopen. En we hebben gister inderdaad de plaatselijke kroeg ontdekt. We stonden nog geen minuut binnen of we werden uitgenodigd voor het pokertoernooitje wat ze zouden beginnen. Iedereen was super aardig en relaxed en gezellig, maar we besloten de uitnodiging af te slaan. Na wat overtuigingkracht van de mensen aan de pokertafel zijn we toch maar aangeschoven. We moesten 20 Belize dollar betalen om mee te doen. Dat is gedeeld door drie ongeveer 7 euro. Hahaha. Dan kan ik zelfs gaan zitten natuurlijk. We zaten aan tafel met de blanke (amerikaanse) kroegeigenaar, zijn zwarte vriendinnetje, een zwarte meneer, een maya-achtige meneer en een Zweedse mevrouw die hier al dertig jaar woont en overdag horsebackriding-trips aanbied. Een mooie gemelleerde club dus. Ik maakte me wel een beetje zorgen omdat we niet hadden verteld dat Stef prof is...

Uiteindelijk bleven Stef en ik met zijn tweeen over en besloten we te stoppen met spelen en de waarheid te vertellen. Iedereen geschokt, maar wel blij verrast... Pfeww, gelukkig! We hebben het gewonnen geld natuurlijk niet aangenomen maar zijn met zijn allen weer verder gaan spelen. Wij legden voor iedereen weer 20 dollar in en iedereen betaalde weer 20 dollar bij zodat we voor een dubbele prijzenpot speelden. Stef en ik lagen er al snel uit en na een tijdje meekijken met de overgebleven spelers zijn we maar even aan de bar gaan zitten. Daar raakten we in gesprek met een man die het tweede potje poker ook mee deed en met een of andere zwarte vent. Na nog een paar drankjes kwamen we er achter dat de 1
bountyhunter is en dat de ander heel lang in een gang in Belize City heeft gezeten en vijf jaar in de gevangenis heeft doorgebracht. Toen begon het wel een beetje raar te worden allemaal, hoewel nog steeds gezellig. De bountyhunter vertelde dat hij 's avonds taxichauffeur is en dat we beter niet konden gaan lopen naar huis. Hij zei dat het op zich wel veilig is hier op straat maar dat er wel dingen gebeuren en dat je gewoon een beetje voorzichtig moet zijn en je gezond verstand moet gebruiken. Ja logisch wel, toch? Totdat hij begon te vertellen dat er laatst drie meisjes met een taxi-chauffeur mee
zijn gegaan en dat nadat de eerste twee netjes waren afgezet de laatste bruut verkracht is
en haar vingers af gesneden door de taxichauffeur die helemaal onder de drugs zat...
Ah! Gezellige boel hier! Toen Steven op een gegeven moment mee naar buiten moest lopen met de maya-pokerspeler en toen 'ie Stef vertelde dat hij van de ex-gang-member en zijn vrienden al de hele avond hoorde dat Stef stuff wilde kopen, terwijl de rest van die negers er allemaal omheen liepen heeft Steven netjes afgeslagen en zijn we 'm gauw gesmeerd in de taxi van de bounty-hunter... Pfff...
Wat een land!!

Ondertussen een lekker nachtje geslapen tussen alle jungle-geluiden. Wat je op tv hoort is echt!! Hahaha, zo klinkt de jungle 's avonds echt! We kwamen door de gangen van het hotel (die allemaal semi-open zijn) gisteravond nog een mega-wandelende tak tegen!! Iemand had er op getrapt, dus z'n pootje was er af. Er rennen hier over de gangen ook super veel kleine gekko'tjes rond... Ik moet hier nog wel even wennen geloof ik. Steven wil straks het leguanen project van het hotel in. Ze hebben een stuk jungle afgezet waar ze leguanen houden. Na een jaar worden de beetjes weer vrij gelaten en komen er weer andere bij. Doen ze om ze te bestuderen of beschermen ofzo. Je mag ze vasthouden en adopteren. Ik ga dus een pittig dagje tegemoet hahahaha. Maar moet er maar gauw aan gaan wennen
denk ik..."

Zover de bijdrage van Lianne, waarvoor bedankt! :)

De afgelopen dagen dus vooral de omgeving wezen verkennen. Een paar keer lekker de bergen ingecrossed om op stijle bergpaadjes de tussenbak van mijn fourwheeldrive een beetje goed te leren kennen. Toen ik er eenmaal achter was hoe ik met 1 druk op de knop in 4wheel-low-gear kon komen was het allemaal geen probleem meer.

En dat allemaal dus met dit monster, op dit plaatje op het handbediende pontje over de macal-river:

Haalt het natuurlijk niet bij de golfcar die we in San Pedro hadden maar ok het rijdt :)

Onderweg een paar keer gestopt om de plaatselijke fauna te pesten. De toucan is een symbool voor Belize, ze zijn er nogal trots op.

Maar wat is dat beest lomp zeg, elke hap die hij neemt valt hij bijna voorover door die achterlijk grote snavel en komt ook nog eens achter je aan gehobbeld als een manke kraai dan vraag je er toch gewoon om uit te sterven lol maar ok hij is wel mooi

Vanmiddag dus in 2 oude Maya steden wezen kijken. Erg indrukwekkend allemaal dat volkje had het allemaal wel goed voor elkaar een paar duizend jaar geleden. Rond die tijd waren ze erg goed ontwikkeld en behoorlijk machtig. De wetenschap is er nog steeds niet helemaal uit waarom deze stedelijke cultuur uiteindelijk vervallen is maar waarschijnlijk heeft het te maken met oorlog, roofbouw en een te lang aanhoudende droogte. Wel heel kort omschreven zo, wie meer wil weten kan terecht op http://nl.wikipedia.org/wiki/Maya_(volk)

De meest in het oog springende overblijfselen zijn de tempels die de grote steden van toen hadden. Moeder natuur heeft haar best gedaan zoveel mogelijk te laten verdwijnen maar met die grote steenhopen had ze het toch even moeilijk:

Net even uitgechilled in het zwembad en even lekker op het terras gezeten met Lianne haar nieuwe liefde, de MudSlide... een cocktail van Bailey's, Kahlua, Vodka en chocoladesaus jaja die meid weet wel wat smullen is haha

Morgen waarschijnlijk met de fourwheeldrive Guatamala in!

Adios Ambergris Caye

Zo, we zijn inmiddels vertrokken uit Ambergris Caye en aangekomen in de jungle van San Ignacio, tegen de grens aan met Guatemala. Ik heb hier zowaar een goede internet-verbinding dus ik zal jullie nog even de filmpjes en foto's laten zien die ik er eerst niet op kreeg.

Eerst deze, Lianne meets Iguana. Vooral leuk als je bedenkt dat Mw. van Zadelhoff al tegen het plafond zit als ze een sprinkhaan ziet... Leuk ook hoe die passerende mevrouw Lianne kracht inspreekt. Lianne: 'Oooh that's a big 1'... Mevrouw: 'Nooo that's a baby!' :)

Tijdens het laatste boottochtje hadden we gelunched op een onbewoond eiland, die ene die ik nog wel een keer zou willen kopen hehe, dit is hem:

En als jullie je dan afvragen hoe ziet dan een BEwoond eiland eruit? Nou...

Zo!:

Haha dit was dus 1 van de eilanden die we gezien hebben die mensen zelf gemaakt hebben. Maakt het een stuk minder romantisch maar we kregen ook nog gewoon uitleg hoe dat dan moest, beetje beton storten en vol gooien met zand mmm ok

En het bootje waarmee we die dag aan het scheuren waren was ook wel leuk. Ik voel het nu nog in mijn rug maar ik kan niet zeggen dat hij niet vooruit wilde met zijn 200pk V6... ziet er ongeveer zo uit:

En op onderstaand filmpje wilde ik even laten zien hoe stoer ik was omdat ik door een plas durfde te rijden. Beetje jammer alleen dat hij iets dieper was dan ik dacht en dat ik tot over mijn oren onder de modder zat haha maarja liever vies dan een mietje! :)

Inmiddels zitten we dus niet meer ergens in de blauwe oceaan, maar midden in de groene jungle. Vanmorgen met de watertaxi terug en meteen door daar de auto verhuur bij het vliegveld. Daar na enig onderhandelen een 4wd Suzuki meegekregen met wederom een V6 yeeeh weer een skelter maar nu nog een iets grotere haha eens kijken wat we daar allemaal mee kunnen uithalen...

De rit hiernaar toe ging vlotjes, Belize is gelukkig niet zo groot. We zijn van de rechter-rode pijl naar de linker-rode pijl gereden, veel meer dan 90 mijl was het niet geloof ik. We reden na een half uur al een heftige onweersbui in maar daar zullen we maar aan moeten wennen.

Vantevoren hadden we al uitgezocht wat de beste toko in dit plaatsje is en dat valt inderdaad niet tegen:

Straks maar eens even het stadje inlopen op zoek naar een geschikte karaoke-bar of een andere plek waar ze Belikin verkopen en verder een beetje uithijgen. En dan morgen op zoek naar Iguana's en andere mormels...

Nog even strand en dan wordt het Jungle !

Filmpjes uploaden lukt nog steeds niet maar foto's als het goed is nu wel nadat ik ze flink verkleind heb. Deze foto's zijn nog van ons boottochtje met Kapitein George:

En hier het resultaat ervan:

Au !

Inmiddels is het verbrande huidje wel weer redelijk bijgekomen. De vellen hangen erbij inmiddels maarja dat mag de pret niet drukken. We zijn gisteren al weer op het water geweest, op zoek naar zeekoeien. Goed ingepakt tegen de zon maar het was redelijk bewolkt gelukkig dus daar kwamen we goed weg. De voorspelde thunderstorms dreven ook over dus dit was wel zo'n beetje bestcase scenario. Als de zon er toch even doorkwam probeerden we ons daar op deze manier aan te ontworstelen :)

De zeekoeien zelf waren niet heel spectaculair, veel meer dan een glimps (wat dat ook mag zijn) hebben we niet kunnen ontwaren. Wel was het leuk om te zien dat hier ook gewoon dolfijnen in het wild rondzwemmen. Is weer eens wat anders dan sushi.

De lunch kregen we op een onbewoond eiland geserveerd dat was wel grappig. Een stukkie strand en een paar palmbomen meer was het niet. Wel leuk om te kopen als je een keer de jackpot gewonnen hebt, kan je jezelf toch de troste eigenaar van een tropsich eiland noemen. He leukste van de dag vond ik toch wel de laatste snorkel-sessie. Deze vond plaats in Shark-Ray-Alley en deze naam doet al vermoeden dat hier wat leuke beestjes zitten. De haaien waren even pleite maar roggen zaten er des te meer! En hier bleek ook dat ze niet zo gevaarlijk zijn als de meeste mensen denken want we mochten er rustig doorheen snorkelen. Door een groep van 20 van die beesten dus haha in het begin wel een beetje vreemd maar als je eenmaal door hebt dat ze toch niks doen wel heel mooi het lijkt wel of die beesten vliegen zo raar 'fladderen' ze onder water...

En tussenliggende tijd komen we wel door met het supporten van de plaatselijke horeca en het bekijken van het eiland. Ik heb nog een mooi filmpje van Lianne in een confrontatie met een Iguana haha maar die krijg ik er effe niet op dus jullie moeten het even met deze villa doen:

Morgen of overmorgen pakken we de watertaxi terug naar Belize City en dan zo snel mogelijk daar weer weg, de Jungle in !

Lekker zonnetje...

Afgelopen dagen vooral druk geweest met lekker eten, ontspannen en over het eiland racen. We hebben genoten van een heerlijke massage van 2 mooie zwarte vrouwen, te weten moeder en dochter. Het duurde wel 5 minuten voor ik overeind kon komen toen ze klaar was zo ver weg was ik, heerlijk.

We hebben binnen het hotel een andere kamer gekregen omdat de andere al verhuurd was voor de komende 4 dagen. Op zich geen probleem maar hier heb ik minder draadloos-internet-ontvangst dus het uploaden van video's en foto's lukt even niet helaas.

Gisteren hebben we de hele dag bij kapitein George op zijn zelf-onderhouden zeilboot de 'Rum Punch 2' gezeten. Een vent van een jaar of 50 die al 20 jaar in het vak zit, te weten toeristen begeleiden bij snorkeltripjes e.d. Hij deed het erg leuk er waren even geen andere toeristen dus we hadden een prive boot. Terwijl wij rustig konden snorkelen rond het koraalrif kon hij lekker de visjes klaarmaken voor de barbecue, een prima taakverdeling al zeg ik het zelf. Ik had nog bijna een aanvaring met een pijlstaartrog van een meter breed die het een beetje irritant vond dat ik achter hem aan ging zwemmen. Maar toen hij eenmaal dichterbij kwam schrok hij zelf ook wel weer van de afmeting van zijn beoofde prooi dus keerde hij maar weer om pfooeii... Hier, zo 1 was het ongeveer:

De visjes die George had klaargemaakt hebben we ergens halverwege op de barbecue gegooid en ik moet zeggen als hij ooit nog eens te oud wordt om te zeilen kan hij altijd nog kok worden. 's Avonds hebben we ons nog even vermaakt in de plaatselijke karaokebar. Ik had zelf niet heel veel inspiratie maar vooral Lianne oogste erg veel bewondering van het veelal straalbezopen publiek.

Vanmorgen kwamen we erachter dat 1 keer insmeren met factor 30 niet genoeg is voor een dag op het water. Vooral het snorkelen zelf heeft er goed ingehakt, rug, schouders, armen en knieen zijn mooi aardbei-rood geworden. Niet echt handig want nu moesten we dus onze snorkelen-met-zeekoeien-trip afzeggen. En natuurlijk wel gewoon betalen omdat het een lastminute-cancel was pffff nouja niet zeuren eigen schuld. Als de verbrande stukken weer een beetje tot rust gekomen zijn kunnen we het tripje als het meezit morgen alsnog maken. Zometeen eerst maar weer eens richting de Mango, ons favoriete eettentje hier. De kreeft is hier goedkoper als knakworst in Nederland dus ik heb wel een idee van hoe ons diner eruit gaat zien :)

Ambergris Caye

We worden er aardig handig in, dat koffers inpakken :) Vanmorgen nog even ontbeten in het Princess hotel, ik had graag willen zeggen dat het lekker was maar helaas. Daarna richting de opstapplaats van de water-taxi's (zie foto). Er gingen niet alleen een slordige 40 man aan boord, maar ook de nodige levensmiddelen. Deze boten zijn duidelijk ook verantwoordelijk voor de bevoorrading van alle eilanden die hier in de buurt liggen.

Op de kaart is mooi te zien welk stukje we gevaren hebben, een slordige 2 uur van Belize City naar San Pedro. Uitzicht: vooral mooie blauwe zee en groene eilandjes. Het enige andere bewoonde eiland onderweg was Caye Caulker. Deed me erg denken aan de mooie gekleurde huisjes op de Bahama's.

Eenmaal van de boot af kregen we een behoorlijke good-beat. Het hotel wat we gisteravond uitgezocht hadden bevond zich precies aan het begin van de steiger waarop wij uitstapten :)

Maar helaas meteen een bad-beat eroverheen, de 2 kamers van $180 waren al verhuurd dus moesten wij het voor maar $30 minder doen zonder bubbelbad, houten vloer, blabla en met een iets minder uitzicht. Whatever, we zijn er haha kijk eens om je heen! Witte stranden, blauwe zee, palmbomen, zo hoort vakantie te zijn hihaa ! En we hebben een nog steeds niet heel lullig appartementje met groot bed, badkamer, keuken, zithoek en werktafel dus we gaan ons hier wel even vermaken. Het mooiste is nog dat we uit de deur en trap af zo de zee in lopen dus dat hebben we meteen maar even gedaan. Na net een maand in de woestijn van Vegas gezeten te hebben kan ik zeggen: Heeeeerlijkkkk :)

We hadden al gelezen dat de enige auto's op het eiland de paar taxi's zijn die er rond rijden. Hoe wij ons dat moeten verplaatsen komende week!? Check deze brute bak even hahahaa

Het stikt hier op het eiland van de golfkarretjes jaaaaaaa ik voel me weer net 6 toen ik de skelter van mijn broer gejat had schitterend. De mevrouw van de verhuur zei dat ik het op 1 tank wel een week moest kunnen uithouden maar ik denk dat ik wel een paar keer mag gaan tanken echt te gaaf lekker door de straten en over het strand scheuren. Dit is echt 10 keer leuker dan auto rijden hahaha

Dus met onze nieuwe aanwinst maar even boodschappen wezen doen bij de plaatselijke supermarkt. Shoppen is hier ook niet heel vervelend en uit eten ook niet trouwens. Je betaalt ongeveer hetzelfde als wij in euro's gewend zijn, maar dan in Beliziaanse dollars. Niet heel slecht als je weet dat 1 us$ goed is voor 2 bel$ :)

En net zijn we maar even rondjes gaan scheuren tot we ergens een mooi plekkie tegen zouden komen om nog een lekkere Belikin te drinken. Hier en daar staan bordjes met 'live music' dus dan weet je in ieder geval waar je op af moet. De plaatselijke rasta-band stond ergens bij een tentje aan het strand te trommelen en te zingen en laten wij dat nou net wel gezellig vinden :)

Morgen weer verder op avontuur!

Belize

We zijn er, het paradijs.... hopelijk :)

De vliegreis was niet ideaal, want 's nachts, maar toch nog wel wat geslapen dus het was te doen. Aangekomen bij het Radisson, hele mooie kamer met een heerlijk bed. Toch nog maar effe een tukkie gedaan en daarna even gezwommen en aansluitend ge-steengrilled.

Toch nog maar weer effe slapen en toen werden we om 23u wakker en hadden we wel weer zin om wat te doen. Bij het Radisson was het verder een dooie boel en buiten lopen in de avond werd ons hier afgeraden dus hop in de taxi naar de concurrent Princess. Die had wel een paar barretjes en een club en zelfs een casino dus kom maar op met dat vertier! Ik waagde nog een poging om er achter te komen hoe gevaarlijk het dan precies zou zijn om 'savonds lopend over straat te gaan door het simpelweg aan onze Belizeaanse taxichauffeur te vragen maar echt bemoedigend was zijn antwoord niet. Onder zijn opgetroopte mouw kwam een flinke nog redelijk verse snee van een slordige 10cm te voorschijn en hij had er ook nog 1 in zijn buik mmm so much for walking i guess.

In het Princess hotel was het redelijk chaotisch, het was inmiddels zaterdagavond 23.30 dus alle plaatselijke jeugd had zich verzameld in en rond de club. We hebben binnen aan de bar een paar biertjes gedronken en ondertussen zitten kletsen met de Turkse interim manager. Hij was hier al een jaar en was ingevlogen om de keet een beetje goed te laten draaien omdat het oneerbiedig gezegd een teringzooi was. Het was nog niet allemaal perfect, hij noemde het zelf nog een 'Zoo' maar het begon de goede kant op te gaan. De rest van de avond hebben we gratis gedronken en gegeten en een rondleiding gekregen door het casino dus hebben we ons laten overhalen om de 2e nacht maar hier door te brengen. We hebben onze spullen vanmorgen dus maar weer verhuisd. De kamer is niet zo mooi als in het Radisson maar er is hier tenminste wat te doen. De restaurants zijn beter en we zitten nu lekker in de gezellige lobby nog een biertje te drinken.

Het water van de zee is hier voor de deur bruin, wij dachten al nou lekker is dat. Maar dat blijkt door de uitmonding van de modderige rivier te komen dus dat is maar heel plaatselijk. Klopt ook wel want een halve kilometer de zee in zie je het al weer mooi blauw worden. We hebben inmiddels begrepen dat de mooiste stukjes Belize de eilandjes, de 'cayes', zijn. Dus dat wordt onze eerstvolgende bestemming, morgen vertrekken we met de water-taxi richting 1 van de grootste van de eilandjes, te weten Ambergris Caye. Voor de liefhebber van zinloze weetjes, dit is misschien het Isla Bonita waar Madonna lang geleden al over zong, met de hoofdstad "I fell in love with" San Pedro...

Vegas, auf wiederschnietzel...

Gisteren en eergisteren niet heel veel bijzonders meer gedaan. Lekker gegeten, let-it-ride gespeeld en met een schuin oog de jongens in de gaten gehouden die nog in het main event zaten. Een handjevol nederlanders heeft het geld gehaald, waaronder mijn Everest collega Daan. Hij is er inmiddels uit maar toch gefeliciteerd! Zijn verhaal op www.daanslutter.nl voor meer info.

Gisteren 1 van de weinige casino's bezocht waar ik nog nooit geweest was, het Monte Carlo. Ik weet nu ook meteen waarom ik er nog nooit geweest was want er is simpelweg niks te doen. Op zich een heel mooi casino, ook helemaal nog niet oud. Alles ziet er prima uit, behalve dat er dus bijna niemand te bekennen is. Maakte ons allemaal niet uit, de let-it-ride goden waren ons goed gezind haha +$400

Verder zijn we hier dus wel klaar, de koffers staan klaar. Straks onze extra koffer (met gekochte schoenen en andere kleren) parkeren in het Wynn, waar we over 3 weken weer even een nachtje zullen slapen op weg terug naar huis. En daarna dus richting vliegveld want Belize wacht op ons. Het schijnt inmiddels hurricane season te zijn dus ik kan niet wachten haha

Een mooi plekje uitgezocht voor de eerste paar dagen en vandaar uit zullen we wel verder zien

http://www.radisson.com/hotels/belize

En voor wat betreft Vegas.... I'll be back !